ز خاک من اگر گندم برآید

از آن گر نان پزی مستی فزاید

خمیر و نانبا دیوانه گردد

تنورش بیت مستانه سراید

میا بی دف به گور من زیارت

که در بزم خدا غمگین نشاید

بدری زان کفن بر سینه بندی

خراباتی ز جانت در گشاید

مرا حق از می عشق آفریدست

همان عشقم اگر مرگم بساید

منم مستی و اصل من می عشق

بگو از می بجز مستی چه زاید

مولوی – بشنوید در (( مهتاب رو: شهرام ناظری))